آدم است دیگر …

 

اشتباه کردن پیش بعضی آدم‌ها، هرچه‌قدر هم عزیز باشی و باشند، ترسناک است.

آن لحظه‌ی اشتباه کردن، هم غم‌ت این است که اشتباه کردی، هم این‌که می‌دانی این اشتباه هم می‌رود توی پرونده‌ات، و هر لحظه، بعد از هزارسال حتی، امکان یادآوری‌ش هست.
انتظار فراموشی نیست، ذهن، قلب، در نگهداری زخم، در به یاد داشتن و به یاد آوردن و به باد دادنت، بی‌رحم است.
اما چشم‌پوشی، این چشم‌پوشی، به زبان، به رو نیاوردن…

  1. سلام محیا خانوم خوبین ایشالله؟

    من خیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییلی وقته میخواستم بیام برات کامنت بزارم یعنی از دوران شیشتاییا اما راستش دوس داشتم روز مبادا بیام خب شاید الان همون روزه

    خوشحال میشم به وبم سر بزنی و نظر بدی

    اما یه موضوعی اینکه این پستت واقعا چسبید چون حرف دل من هم بود

    ممنونم

  2. سمیرا

    سلام.
    بعضی اشتباهات از ذهن بعضی آدم ها بیرون نمیره….
    همیشه بستگی به اشتباه و طرف مقابل داره.
    میزان بزرگی اشتباه….
    میزان فرلموشی آدم ها…
    میزان بخشش آدم ها….
    میزان زمان یاداوری اشتباه…
    .
    .

  3. سلام
    خوبین؟خوشین؟
    بیشتر اوقات اشتباهات و غفلت پتکی برای آینده خواهند بود البته از منظر افکار من.به نظر بعضیا هم یه درس بزرگه.
    خوشحال می شم به وبلاگم یه سری بزنید.

  4. زهرا

    سلام محیا خانوم .خدا قوت بابت خیابان ایران هم به خودتون هم به همسرتون .ایشالا همیشه موفق و خوشبخت باشید .ایشالا امسال دیگه واسه این داداش عبدالله ما هم آستین بالا بزنید دامادش کنید دیگه.

  5. سلام محیا بانو…
    به امید خدا امشب می رین رو انتن…(ایشالله)
    این متن هم زیبا بود…
    وپرمعناااااااااااااا…

  6. رایحه

    ترسناکه چون اون ها عزیزن!که اگه عزیز نبودن که اشتباه کردن جلوشون خیلی مهم نبود(شاید)‍

نظر شما چیست؟