من محیا ساعدی ام.

۱۰ بهمن ۱۳۷۰ در تهران به دنیا آمدم اما تهرانی نیستم. ۱۷ سالم بود که یکی از سردبیرهای رادیو وبلاگم را خواند و از من دعوت کرد که برای برنامه‌اش بنویسم. کارهایی که نه چندان خوب اما قابل قبول بود. ۱۹ سالم بود که بعد از اتمام دوره ی فن بیان، گویندگی و بازیگری رادیو کارم را در رادیو تهران برنامه ی “عصر بخیر تهران” شروع کردم. بعد از آن هم دوره ی کوتاهی برای رادیو جوان برنامه ی “پاتوق” نویسندگی کردم. به تلوزیون امدم و اجرای چند قسمتی از برنامه‌ی زنده‌ی فرش سپید هم بر عهده ی من بود. بعد از آن هم آیتم دعای روز برنامه ی “ماه ترین ماه” و تقدیمه ی برنامه ی “خیابان ایران” را نوشتم و اجرا کردم.
می‌نویسم… برای دل خودم بیشتر، با این که این روزها شاید گاهی اسمم را در تحریریه ی صدای پایتخت و همشهری دو ببینید!
البته درجریان همیشه برای من حکم تمرین را داشته. تمرین برای اعتلای زبان
برای خودم و خودش و خودت و آیندگان!

نظر شما چیست؟