من محیا ساعدی ام.

۱۰ بهمن ۱۳۷۰ در تهران به دنیا آمدم اما تهرانی نیستم. ۱۷ سالم بود که یکی از سردبیرهای رادیو (نسیم خراشادی زاده) وبلاگم را خواند و از من دعوت کرد که برای برنامه‌اش بنویسم. کارهایی که نه چندان خوب اما قابل قبول بود. ۱۹ سالم بود که بعد از اتمام دوره ی فن بیان، گویندگی و بازیگری رادیو کارم را در رادیو تهران برنامه ی “عصر بخیر تهران” شروع کردم. بعد از آن هم دوره ی کوتاهی برای رادیو جوان برنامه ی “پاتوق” نویسندگی کردم. از رادیو به تلوزیون رفتم و اجرای چند قسمتی از برنامه‌ی زنده‌ی فرش سپید هم بر عهده ی من بود. بعد از آن هم آیتم دعای روز برنامه ی “ماه ترین ماه” و تقدیمه ی برنامه ی “خیابان ایران” را نوشتم و اجرا کردم.
می‌نویسم… برای دل خودم بیشتر، با این که این روزها شاید گاهی اسمم را در تحریریه ی صدای پایتخت و همشهری دو ببینید!
البته که این‌جا برای من با همه جا فرق می‌کند که درجریان همیشه حکم تمرین را داشته.
تمرین برای اعتلای زبان
برای خودم و خودش و خودت و آیندگان!

  1. سلام. چطوری؟! وبلاگت که فیلتر شد فکر کردم دیگه نیستی. از اینجا خبر نداشتم. شانسی پیدا کردم.
    هر جا هستی خوب و خوش باشی
    :) وقت کردی یه خبری از ما بگیر

  2. مهرداد

    عالی بود ولی کاش یکی هم دست منو میگرفت ما که جدی نوشتیم ولی همه به جای فکاهه بهش خندیدن

نظر شما چیست؟