• فیلم ویپلش یا همون شلاق خودمون رو همین چند روز پیش دیدیم. فیلم جذاب و خوش ساخت و ساده و روونیه. فکر کنید شما آدم بسیار با استعدادی هستید و به سختی هم تلاش می‌کنید. آدم کله گنده‌ای این تلاش سرسختانه شما می‌بیند و ازتون دعوت می‌کنه که در کنار اون تلاش کنید تا به جایی برسید. این آدم بسیار خشک و جدی و مستبد ه. هر توهین و تحقیری که تصور کنید رو به شما می‌بندد که بهتون انگیزه بده. آدمهایی که چشم دیدنشون رو ندارید در رقابت با شما قرار می‌ده تا بهتون انگیزه بده. به سمتتون صندلی پرت می‌کنه که بهتون انگیزه بده. زیر بار مشت و لگ می‌گیرتتون که بهتون انگیزه بده. خلاصه دمار از روزگارتون درمیاره که بهتون انگیزه بده. شک نکنید که همه اینها در راستای بهتر شدن شماست. به خاطر اینکه استعداد شما رو دیده و نمیخواد حیف بشید چون عقیده داره که: تنها یک کلمه بنیان کن برای آدم های با استعداد وجود داره و اون هم آفرین ه.

    خیلی های این حرف رو قبول دارند. خیلی ها فکر می کنن تا یه آدمی رو تشویق می کنی هوا برش می‌داره و ممکنه فکر کنه دیگه کارش درسته و دنبال درست تر شدن و پیشرفت نره. فکر می کنن اگه حرص یه نفر رو در بیارن، اگه غرورش رو جریحه دار کنن و جایگاهش رو ازش بگیرن، طرف برای به دست آوردن آبروی از دست رفته‌ش، خودشو به آب و آتش می‌زنه و معجره می کنه.

    من اما این طوری تربیت نشدم. من اگر کسی استعدادم رو ببینه و منو تو رقابت با آدم دیگه‌ای که بسیار کمتر از منه قرار بده، فاتحه خودشو و کار باهاش رو می خونم و میام بیرون. من اما اگه به هر دلیلی از کسی قلبم به درد بیاد دیگه هیچ انگیزه ای برای ادامه ندارم که من برای ادامه، برای درست تر شدن، به آفرین احتیاج دارم.

    ویپلش

    اگه اصرار دارید که از موضعم کوتاه بیام هم می‌گم یه چیزی بین آفرین و تشر. یعنی بهم بفهمون که می دونی خوبم، بعد آروم بهم تشر بزن که بهتر بشم. من اما اگه استادی مثل این «فلچر» فیلم ویپلش داشتم جای دیگه ای دنبال برآورده شدن آرزوهام می رفتم و به هیچ قیمتی اجازه نمی دادم تحقیرم کنن.

    شاید به همین خاطره که به آرزوهام نمی‌رسم…

    + دیدن فیلم ویپلش رو از دست ندید.